Her insan hayatındaki herhangi bir şeyden deliler gibi pişmanlık duyar.
Herkes yalan söylüyor, kim demiş ben hiç pişman olmadım diye, yalanın o kekremsi kokusu buraya kadar duyuluyor, hele asla olmadım derken çıkan o çığlık sanki kulakları tırmalayıp yırtmak ister gibi, ister çünkü bir gün pişmanlıktan hıçkırıklarla ağladığında kimse duymamalı, öyle değil mi?
Bir anlık aptallık kim bilirdiki bir ömrü çalsın senden, hadi saçmalama ömrün elinden gittiğinde hala bir aptal gibi asla pişman olmadım mı diyeceksin.. hah ancak gülerim ben buna..kimden kaçıyorsun kendinden mi seni yargılamasından korktuğun insanlardan mı?
Pişman olmamayı bir erdem sayanlar bilmezlerki yapılan hatanın ardından utanç duyup pişman olmamak sadece korkaklıktır.
Ä°tiraf et! korkaklığı yaptıklarının cezasını nasıl ödeyeceÄŸini bilemeyen insan, “yaptım ama mesudum” der.. yalancı yalancı korkak! Saygınlık kazanmaya çalışırken boÄŸazına sıkıca yapışmış vicdanından mı kaçmaya çalışıyorsun.. kaç kaçaksın sen kaç verdiÄŸin eziyeten, aÄŸlattığın insandan, hakkını yediÄŸin bebekten, cehennemin kapısında beklerken sırf sana acımasınlar en azından utanç duyma diye kaaaaaaaççç
Gülümsüyorum piÅŸman olmadım hiç diyenlere alay edercesine gülümsüyorum, insanın kendine bile yalan söyletecek kadar korkması ne acı… umarım bir gün korkmaktan korkmamayı da öğreniriz.
brsnll
