Soğuk, ıslak yanlız.
Soğuk mevsimlerde sevdim hep. Soğuk mevsimlerde. Soğuk kanlı olduğumdan değil aksine sıcak kanlı bir bünyemi paylaşmak istediğimden. Sarılmak, ısıtmak, paylaşmak belki de.
Yağmurlu bir gündü. Belliydi zaten yağmurun geleceği. Hava soğudu, gök kapandı, yıldızlar küstü güneş şiddetini yitirdi. Bekliyordu yağmurun yağayacağını tüm titremesiyle. Soruyordu kendi kendine. “Gök peki sen neden ağlıyorsun?” Bilmem diyordu. Ne şimdiyi ne geleceği hiç bir şeyi bilmiyorum.
Yağmurlu sevdam oldu benim. Öyle böyle yağmur değil. Sağanak, ahmak ıslatan, sudan çıkmış balık misali ıslaklık derecesinde. Güneşli günlerimde oldu hayır demek haksızlık olur hemde çok. Güzel zamanlarım oldu. Son bir söz çıktı ağızımdan, “hoşcakal” öyle bir sağanaktı ki bu hayatımın en güzel, sıcak, en sağanak, en kötü günlerini tattım. Daha kötüleri de gelecek başıma biliyorum. Ama sağanak dinmiyor. Hem benim gökyüzümde hem de sizin.
Soğuk ve ıslak zamanlarda vazgeçtim sevdalanmaktan. Sağanak ve gürültülü zamanlarım da oldu. Güneşli, kan ter içinde zamanlarımda. Ama ben hep soğuk ve ıslak zamanlarda baktım ardından. Soğuk, ıslak, sağanak.
Dönüp baktığında ne gördün bilmiyorum, ama ben kendime aynada baktığımda üşüyordum. Soğuk, ıslak ve titrek.
Hala daha üşüyorum, soğuk mevsimleri sevdiğimden değil, sıcak kanlı olduğumdan.
Çok alaturka bir bitiş oldu bu. Severken gitmek. Ve yaşam bir sıfır bitirdi bu maçı. Üzgünüm sevgilim.
Ve sonra son bir ses yankılandı odada, “Bitti mi şimdi?” “- Evet bitti” “Güzeldi hem de çok” “…” “Hoşçakal sevgilim, hoşçakal”
Soğuk ve yağmurlu bir gün vazgeçtim sevdalanmaktan, birisini böylesine sevmekten. Belki şimdilik belki ömür boyu. Seni seviyorum, tıpkı senin beni sevdiğin gibi…
Gece
(Yazarımız rumuz kullanmak istemiştir)
Yayın Tarihi: 14 Ekim 2007
-Soğuk, ıslak, sağanak.- kutlamak isterim, güzeldi.
a ah kim bu gizemli yazar
teşekkürler gece ,
güzeldi
soğuk,ıslak ve her daim yalnızlığı anlatan gece kadar
güzeldi…
İlk konuk yazarımıza yazısından ötürü teşekkür ederim…