Hayat, su gibi akıp gider insanoğlunun ellerinin arasından. Bir yıl daha geride kaldı ve görülüyor ki hiçbir güç durduramıyor zamanı. Gün geliyor bir de bakıyorsunuz ki “ununu eleyip eleğini asmış insanlar” kervanına katılıvermişsiniz. Fark etmeden geçecek yıllar yerine her anın tadını çıkararak farkına vararak yaşamanız ve tüm iyi niyetlerimle 2009’da sağlık, mutluluk ve tabi ki paranın (: sizinle olması dileğiyle…
Ali Poyrazoğlu yazmış…
“Şunları bir araya toplayayım. Bir güzel muhabbet edelim” diye düşündüm.
Mutfak işinden de anlarım. Donattım sofrayı. Bayağı uğraştım.
Hepsinin, ayrı ayrı ne yemekten, ne içmekten hoşlandığını iyi bilirim.
Bayağı da para gitti. Birinin yediğini öbürü yemez. Ötekinin içtiğini beriki içmez.
Dört kişilik sofra kurdum. Mumları da yaktım. Bak hepsi, Erick Satie severdi. Hatırladım. Müziği de ayarladım. Geldiler.
20 yaşında ben, 30 yaşımda ben, 40 yaşımda ben ve bugünkü ben dördümüz.
Birden yirmi yaşımı, otuz yaşımın karşısına oturttum.
Kırk yaşımın karşısına da, ben geçtim.
Yirmi yaşım, otuz yaşımı tutucu buldu.
Kırk yaşım ikisinin de salak olduğunu söyledi.
Yatıştırayım dedim.
“Sen karışma moruk” dediler. Büyük hır çıktı.
Komşular alttan üstten duvarlara vurdular.
Yirmi yaşım kırk yaşıma bardak attı.
Evin de içine ettiler. Bende kabahat.
Ne çağırıyorsun tanımadığın adamları evine.
Ömür dediğin üç gündür, dün geldi geçti yarın meçhuldür,
O halde ömür dediğin bir gündür,o da bugündür…”
Yayın Tarihi:31 Aralık 2008
